Οι Γάλλοι βάζουν νερό στην κατανάλωση κρασιού τους

Η κρίση που βιώνουμε είχε επιταχυντική επίδραση στις ήδη υπάρχουσες ή στις υποκείμενες τάσεις, και είτε μας αρέσει είτε όχι, η κατανάλωση του κρασιού, αλλά και του αλκοόλ γενικά, υπήρξε μια θεμελιώδης τάση για αρκετές δεκαετίες.
Η γαλλική βιομηχανία οίνου γνωρίζει καλά ότι οι εγχώριοι καταναλωτές πίνουν «λιγότερο, αλλά καλύτερα», τα στοιχεία για τα υποκατάστατα ποτά είναι λιγότερο γνωστά και πιο απροσδόκητα.
Στα ράφια, δεν είναι οι μπύρες και άλλα αλκοολούχα απεριτίφ που ανταγωνίζονται την αγορά κρασιού, αλλά τα μη αλκοολούχα ποτά. «Σε εννέα στις δέκα περιπτώσεις, όταν δεν καταναλώνεται κόκκινο ή ροζέ κρασί, αντικαθίσταται από μη αλκοολούχα ποτά, ιδίως από νερό», αναφέρει στο τελευταίο ενημερωτικό δελτίο της, η Εθνική Επιτροπή Διεπαγγελματικής οίνων με γεωγραφική ένδειξη (CNIV).
Σύμφωνα με τα εβδομαδιαία στοιχεία της Kantar Worldpanel που αφορούν έρευνα σε 530 άτομα, η μείωση της κατανάλωσης κόκκινου κρασιού εξηγείται από την απώλεια «ορισμένων περιστάσεων κατανάλωσης», ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των γευμάτων *, όπου «η συντριπτική πλειονότητα μεταφέρεται σε άλλα ποτά». Στο 90% των περιπτώσεων κατά τις οποίες οι καταναλωτές παραλείπουν ένα κόκκινο ή ροζέ κρασί κατά τη διάρκεια ενός γεύματος, επιλέγουν κυρίως νερό (μεταλλικό ή βρύσης, μερικές φορές αρωματισμένο), αλλά και χυμούς φρούτων και μη αλκοολούχες μπύρες.

"Καταναλώστε λιγότερο αλκοόλ"
"Οι αναφορές επιβεβαιώνουν ότι οι συνήθειες των Γάλλων αλλάζουν και ειδικότερα οι τελευταίοι έχουν την τάση να καταναλώνουν λιγότερο αλκοόλ" σημειώνει το CNIV, τονίζοντας ότι "ως απεριτίφ, το φάσμα των ποτών παραμένει ευρύ", με μπύρες γλυκάνισου, μηλίτες, τζιν, ρούμι, βερμούτ, βότκα, παγωμένα τσάγια κ.λπ. Με βάση την παρατήρηση αυτή που αφορά τους καταναλωτές που μειώνουν δραστικά τις αγορές τους και την κατανάλωση κρασιού, η μελέτη που ανέθεσε το CNIV υπογραμμίζει επίσης δρόμους στρατηγικής ανάκαμψης για τον τομέα.
"Είτε μας αρέσει είτε όχι, η κατανάλωση του κρασιού, αλλά και του αλκοόλ γενικά, υπήρξε θεμελιώδης τάση εδώ και αρκετές δεκαετίες", αναφέρει ο Jean-Marie Barillère, πρόεδρος της CNIV, τονίζοντας ότι "σε αυτήν την πτωτική τάση, υπάρχουν νησίδες ανάπτυξης όπως τοπικά προϊόντα, μικρομάγαζα (στροφή από τις υπεραγορές) [και] η αναζήτηση φυσικότητας (υγιεινή κατανάλωση). "
Επανατοποθέτηση
Ταιριάζοντας το προφίλ των καταναλωτών με τις στιγμές κατανάλωσης και τις τρέχουσες μόδες, η CNIV τονίζει ότι «τα κόκκινα κρασιά σχετίζονται πολύ με ζωικές πρωτεΐνες. Ωστόσο, αυτή η κατανάλωση μειώνεται. Ένα πεδίο που πρέπει να εξερευνηθεί θα μπορούσε να είναι ο συνδυασμός κόκκινου κρασιού με όσπρια συνδυασμός που αυξάνεται. Μια άλλη δυνατότητα: αύξηση της κατανάλωσης ως απεριτίφ, η οποία αναπτύσσεται στη Γαλλία και συχνά περιέχει κρύα κρέατα".
Άλλες λεωφόροι που μπορούν να διερευνηθούν είναι για τα αφρώδη κρασιά, [των οποίων] η κύρια πρόκληση έγκειται στην κατανάλωση ως απεριτίφ, ενώ ταυτόχρονα κερδίζει νέους καταναλωτές. Για το λευκό κρασί, το οποίο καταναλώνεται συχνά, οι περιπτώσεις κατανάλωσης είναι πιο ποικίλες, δηλαδή μπορεί να λειτουργήσει τόσο ως απεριτίφ, με γεύματα όσο και ως συστατικό στην κουζίνα.

Βασικά στοιχεία
«Λιγότερο συχνές αγορές και πάνω απ' όλα, σε μικρότερες ποσότητες: αυτό είναι το προφίλ της κατανάλωσης κρασιού στη Γαλλία που συμπεραίνεται από τα πάνελ» συνοψίζει το CNIV. Σύμφωνα με την Kantar, συγκρούονται λιγότεροι αγοραστές και αγορές. Έτσι, το 83% των γαλλικών νοικοκυριών αγόρασε κρασί τουλάχιστον μία φορά το 2019 και ο μέσος αριθμός αγορών ήταν 42 φιάλες. Το 2016, το 86% των νοικοκυριών αγόραζαν κρασί, με μέσο όρο αγορών 48 φιάλες.

*: Οι πυλώνες της κατανάλωσης κόκκινου κρασιού καταρρέουν, γεγονός που εξηγείται από τη δημογραφική τάση των μειωμένων αγορών από άτομα άνω των 50 ετών και την επιβράδυνση της κατανάλωσης κατά τη διάρκεια των γευμάτων. «Για τα κόκκινα, το μεγαλύτερο μέρος της διάβρωσης προέρχεται από την μείωση της καθημερινής κατανάλωσης ατόμων άνω των 50 ετών. Τα ροζέ και τα κόκκινα τείνουν επίσης να χάνουν χώρο, σε μικρότερο βαθμό, κατά τη διάρκεια των γευμάτων με προσκεκλημένους» συνοψίζει το CNIV.


Πηγή: typoskritis.gr