Χ. Μαμουλάκης: «Ασπίδα του Αχιλλέα»: 3 δισ. ευρώ χωρίς ελληνικό έλεγχο;

Με την Επίκαιρη Ερώτηση γίνεται αναφορά στη διακρατική συμφωνία για το πολυεπίπεδο σύστημα αντιαεροπορικής, αντιβαλλιστικής και αντι-drone άμυνας, συνολικού προϋπολογισμού 3,035 δισ. ευρώ και επισημαίνεται ότι σύμφωνα με δημοσιεύματα, τίθεται το σοβαρό ζήτημα του καθεστώτος πρόσβασης της Ελλάδας στον πηγαίο κώδικα (source code) και, κατ’ επέκταση, του βαθμού που οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα έχουν πραγματικό έλεγχο και δυνατότητα ανεξάρτητης υποστήριξης και εξέλιξης του συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου (Command & Control – C2).

Ειδικότερα, γίνεται αναφορά αφενός στη διευθέτηση των εκκρεμοτήτων για την «εκχώρηση του πηγαίου κώδικα», ώστε οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να έχουν τον έλεγχο του λογισμικού και αφετέρου σε μεταγενέστερες δηλώσεις από την ισραηλινή πλευρά που κάνουν λόγο για μεταφορά τεχνογνωσίας και από κοινού χρήση λογισμικού και τεχνολογίας, χωρίς σαφή αναφορά σε παράδοση του source code. Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς, σύμφωνα με πρόσφατες δημόσιες αναφορές, ο διευθυντής του ισραηλινού Οργανισμού Αντιπυραυλικής Άμυνας Μοσέ Πατέλ φέρεται να έχει δηλώσει ότι η Ελλάδα δεν θα έχει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα, ενώ η ισραηλινή πλευρά έχει παράλληλα αναφερθεί σε μεταφορά τεχνογνωσίας και από κοινού χρήση λογισμικού και τεχνολογίας.

Για τους παραπάνω λόγους, ο Χάρης Μαμουλάκης τονίζει την αναγκαιότητα να αποσαφηνιστεί πλήρως τι ακριβώς έχει συμφωνηθεί και κατοχυρωθεί συμβατικά, γι’ αυτό και ζητάει απαντήσεις από τον αρμόδιο Υπουργό στα ερωτήματα:

1. Προβλέπεται ρητά στη Διακρατική Συμφωνία και στις εκτελεστικές συμβάσεις η παράδοση ή η πλήρης πρόσβαση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στον πηγαίο κώδικα του συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου (C2) της «Ασπίδας του Αχιλλέα»; Εάν ναι, ποιο ακριβώς είναι το εύρος των δικαιωμάτων της ελληνικής πλευράς ως προς τον έλεγχο, την τροποποίηση, την αξιολόγηση και την ανεξάρτητη υποστήριξη του λογισμικού; Εάν όχι, ποιο ακριβώς είναι το αντικείμενο της αναφερόμενης «από κοινού χρήσης λογισμικού και τεχνολογίας»;
2. Ποιο είναι τελικά το δεσμευτικό και συμβατικά κατοχυρωμένο όφελος για την ελληνική αμυντική και τεχνολογική βιομηχανία ιδίως ως προς το προβλεπόμενο ποσοστό και ύψος ελληνικής συμμετοχής, τον αριθμό και τον ρόλο των ελληνικών εταιρειών, καθώς και τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις για μεταφορά τεχνογνωσίας, παραγωγή στην Ελλάδα και εκπαίδευση του ελληνικού προσωπικού, ώστε να διασφαλιστεί ότι η επένδυση των 3,035 δισ. ευρώ δεν θα οδηγήσει απλώς στην προμήθεια έτοιμων συστημάτων, αλλά σε ουσιαστική και μακροχρόνια ενίσχυση της ελληνικής τεχνολογικής και επιχειρησιακής αυτονομίας;