Άγρια χόρτα τση Κρήτης

Ένας θησαυρός γεύσεων αλλά και θρεπτικών στοιχείων βρίσκεται στην ύπαιθρο των Χανίων αυτή την περίοδο. Χόρτα με μεγάλη διατροφική αξία -και με πολλές εφαρμογές στην κρητική κουζίνα- εντοπίζονται σχετικά εύκολα και συνδυάζονται με έναν καλό περίπατο στη Φύση.
Παράλληλα, σε περιόδους κρίσης τα χόρτα μπορούν να αποτελέσουν και ένα πολύ οικονομικό φαγητό ελάχιστου κόστους αλλά πολύ μεγάλης διατροφικής αξίας.
Ειδικά αυτή την εποχή, λόγω και των πολλών βροχών που είχαμε τους τελευταίους δύο μήνες, βλέπουμε ότι η Κρήτη είναι ακόμα πιο πλούσια σε χόρτα κάθε είδους’, αναφέρει η κα Ιωάννα Παντελάκη, μέλος του Δ.Σ. του Δικτύου Κρητικής Γαστρονομίας και σεφ κρητικής κουζίνας.Εχοντας σημαντική εμπειρία στο θέμα των βρώσιμων αγριόχορτων η κα Παντελάκη μάζεψε και μαγείρεψε για τους αναγνώστες των ‘Χ.Ν.’ ορισμένα από τα χόρτα που εντοπίζει εύκολα κάποιος στην κρητική ύπαιθρο. Πόσο εύκολα; ‘Δεν θέλει πολύ κόπο. Πλέον σε χωράφια, δασικές περιοχές, ρέματα ακόμα και μονοπάτια μπορείς να εντοπίσεις μεγάλες ποσότητες θρεπτικών και νοστιμότατων χόρτων με τα οποία τρέφονταν οι γονείς και οι παππούδες μας και πολύ κακώς τα τελευταία χρόνια τα είχαμε αφήσει λίγο έξω από το τραπέζι μας. Τώρα είναι ευκαιρία να τα γνωρίσουμε καλύτερα’, απαντάει η κα Παντελάκη, που κάνει και μια αναφορά σε μερικά από τα χόρτα εποχής δίνοντας συμβουλές για τη χρησιμοποίησή τους στην κουζίνα.

ΑΓΟΓΛΩΣΣΟΙ


Το επονομαζόμενο και ως ‘ψάρι του βουνού’ διότι μαγειρεύεται όπως η μαρίδα, τηγανητό με αλεύρι ή κουρκούτι και φυσικά με ελαιόλαδο. Μαζεύουμε τις κορυφές, τις πλένουμε με λίγο αλεύρι και αλάτι και είναι έτοιμες για το τηγάνι μας. Με το ίδιο χόρτο γίνονται και οι ‘Αγογλωσσοκεφτέδες’. Αγόγλωσσος -σε μικρά κομματάκια που έχουν ζεματιστεί πρώτα- μαϊντανός, φρέσκο κρεμμύδι, μάραθο, λάδι, αλεύρι και άνηθο είναι τα συνθετικά τους. Οι αλευρωμένοι ‘αγογλωσσοκεφτέδες’ μαγειρεύονται και δίνουν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα. Ως χόρτο έχει πολύ μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνη Ε.

ΑΓΡΙΟΣΕΛΙΝΟ


Χρησιμοποιείτο από τους παλιούς ως μια πολύ θρεπτική τροφή. Ευδοκιμούν σε πολύ μεγάλες ποσότητες από τον Δεκέμβριο ως τον Μάιο σε ρυάκια και ρέματα σε πολύ χαμηλά νερά (30 πόντοι). Χρησιμοποιούνται ειδικά για καλτσούνια δίνοντας ξεχωριστή γεύση, με την πρόσθεση δυόσμου, μάραθου ή και μυζήθρας. Μπορεί να καταναλωθεί τσιγαριαστό ή με κρέας φρικασέ.

ΜΑΡΑΘΟ


Πολύ γνωστό, βρίσκεται εν αφθονία στην ύπαιθρο της Κρήτης. Πολύ γνωστό ως έδεσμα και η μαραθόπιτα, στην οποία μάραθο, κρεμμύδι και λίγο σπανάκι ή αγριοσέλινο, αλάτι, πιπέρι, ελαιόλαδο μπαίνουν σε ένα ‘πουγκί’ από ζυμάρι που με το ψήσιμο μορφοποιείται σε πίτα.

ΑΒΡΟΝΙΕΣ

Απαντούνται πολύ συχνά σε διάφορα σημεία, κοντά σε βάτους ή ρυάκια. Προσφέρονται με αβγά και τσιγαριαστές με κρέας.
ΑΓΡΙΑ ΣΠΑΡΑΓΓΙΑ


Μαζεύονται εύκολα καθώς εντοπίζονται σε δασώδεις περιοχές με χαμηλή βλάστηση και μπορούν να μαγειρευτούν είτε μόνα τους- ψητά στην πλάκα- είτε μαζί με πάρα πολλά άλλα χόρτα. Τρώγονται ακόμα και άψητα.

ΧΑΒΙΑΡΟΦΟΥΣΚΑ


Το γνωστό και ως ‘τρούφα των φτωχών’ βγαίνει αυτήν την εποχή, κυρίως, σε ορεινές περιοχές με κοκκινόχωμα. Γίνεται τηγανητή κομμένη σε φέτες είτε ριζότο και αποτελεί αγαπημένη τροφή στην Κρήτη σε πάρα πολλές περιοχές